Oksydiapedia

3
oksydiapedia

Znak CE

Oznakowanie produktu znakiem CE jest deklaracją Producenta, że dany wyrób spełnia zasadnicze wymagania dotyczących do dyrektyw. Dyrektywy te odnoszą się do zagadnień związanych z bezpieczeństwem użytkowania, ochroną zdrowia i ochroną środowiska, określają zagrożenia, które producent powinien wykryć i wyeliminować. ce     kiedy jaki znak

oksydiapedia

Znak budowlany B

Znak budowlany B jest krajowym znakiem umiejscawianym na wyrobach budowlanych .   b   kiedy jaki znak

oksydiapedia

ŻELBET

Należy do materiałów budowlanych bardzo często wykorzystywanych w budownictwie i inżynierii monolitycznej lub prefabrykowanej. żelbet Żelbet powstaje przez połączenie betonu z wkładkami stalowymi (prętami, linami, itp.) w miejscach występowania naprężeń rozciągających, które przewyższają wytrzymałość betonu. Proces produkcyjny żelbetu polega na zalaniu zbrojenia zamontowanego w deskowaniach mieszanką betonową, gdzie po stężenie betonu otrzymujemy gotowy wymagany element budowlany. Połączenie betonu ze stalą daje wiele korzyści m.in. uzyskany element jest bardzo trwały, ognioodporny, charakteryzuje się wysoką odpornością na obciążenia stałe i zmienne, aczkolwiek nie jest pozbawiamy wad. Główną i największą wadą tego połączenia jest duży ciężar wykonanego elementu.

oksydiapedia

Zbiornik przeciwpożarowy

Zgodnie z obowiązującymi przepisami pobór wody na cele przeciwpożarowe powinien wynosić 5, 10 lub 20 dm3/s w zależności od charakteru budynku. Warunki przeciwpożarowe reguluje szczegółowo Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. ppoż Zapewnienie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru występuje dla: • Jednostek osadniczych, • Budynków użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego, • Obiektów przemysłowych i magazynowych, • Zbiorników i magazynów cieczy i gazów palnych, • Obiektów gospodarki rolnej, Jeżeli nie jest możliwe zapewnienie określonego w ww. Rozporządzeniu przepływu wody na cele przeciwpożarowe zapas wody można zgromadzić w zbiorniku przeciwpożarowym o określonej przepisami pojemności. Zbiorniki przeciwpożarowe podlegają przepisom określonym przez Polską Normę PN-B-02857/1982 „Przeciwpożarowe zbiorniki wodne. Wyposażenia ogólne”. Zgodnie z Normą zbiorniki OKSYDAN są zbiornikami podziemnymi krytymi posiadają określone przepisami wyposażenie podstawowe: • Szczelne nadbudowy do poziomu terenu wyposażone w drabinki lub stopnie złazowe, • Zamykane na zamek lub kłódkę pokrywy, • Króćce wentylacyjne, • Króćce dopływowe – do zasilania zbiornika wodą wodociągową, wyposażone w samoczynnie działający zawór pływakowy, odcinający dopływ wody po napełnieniu zbiornika, • Króciec z zabudowaną zasuwą do opróżniania zbiornika, • Przelew awaryjny – zabezpiecza zbiornik przed przepełnieniem, Oraz wyposażenie opcjonalne: • Czujniki poziomu z instalacją alarmową, • Sondy hydrostatyczne, • Czujniki otwarcia pokryw, • Zewnętrzne systemy monitoringu, • Armaturę odcinającą, • Płaszcz ocieplający, • i inne, Pobór wody ze zbiornika pożarowego podziemnego może być wykonany w postaci kilku wariantów: • Pompa zatapialna umieszczona wewnątrz zbiornika, • Pompa zatapialna umieszczona w wydzielonej studzience ssawnej, • Pompa niezatapialna umieszczona w wydzielonej suchej komorze pomp wewnątrz zbiornika pożarowego, • Pompa niezatapialna umieszczona w wydzielonej suchej komorze pomp poza zbiornikiem przeciwpożarowym, • Układ pompowy umieszczony wewnątrz budynku pompowni.

oksydiapedia

Tłuszcz

Jest zwyczajową nazwą grupylipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych. Jest zawsze bezwonny, lżejszy od wody o obojętnym odczynie, nierozpuszczalny lub nieznacznie rozpuszczalny. TŁUSZCZE ROŚLINNE ZWIERZĘCE SZTUCZNIE MODYFIKOWANE Nadmierna ilość tłuszczy czy olejów zawartych w ściekach ma negatywny wpływ na systemy kanalizacji jak i oczyszczalnie do której ścieki są odprowadzane. Powodują min: -zarastanie przewodów, - zatykanie krat, - korozję elementów oczyszczalni, - zarastanie złóż itp. Tak więc, najlepszą metodą zmniejszania ilości tłuszczu i skrobi w ściekach jest stosowanie separatorów w miejscu ich wytwarzania.separator tłuszczy

oksydiapedia

SUBSTANCJA ROPOPOCHODNA

Substancje ropopochodne zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 28-stycznia-2009 Dz.U. Nr 27, poz. 169.w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego nie powinny przekraczać 15 mg/l. subs Do substancji ropopochodnych zaliczany między innymi: - benzynę, - ropę naftową oraz substancje pozyskiwane z ropy, - oleje. Substancje ropopochodne mogą znajdować się przy odprowadzaniu wód opadowych przede wszystkim z dróg i autostrad, ulic miejskich, placów postojowych i parkingów, placów manewrowych itp. dlatego konieczne jest stosowanie separatorów substancji ropopochodnych.

oksydiapedia

Skrobia

Organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla wodoru i tlenu. Zbudowane z merów glukozy (C6H10O5)n połączonych wiązaniami glikozydowymi. Głównymi składnikami skrobi są w zasadzie dwie frakcje: • Amyloza – proste, zwinięte spiralnie łańcuchy • Amylopektyna – łańcuchy silnie rozgałęzione skrobia Wzory strukturalne amylozy i amylopektyny – budulców skrobi. Skrobia jest to biały proszek bez smaku i zapachu, nierozpuszczalny w zimnej wodzie oraz etanolu. W wodzie ciepłej rozpuszcza się jeden z budulców skrobi – amyloza tworząc roztwór koloidalny. Jeśli chodzi o parametry chemiczne skrobi, wykazuje ona właściwości trzech grup chemicznych: eterów, aldehydów i alkoholi. Reakcje chemiczne z wykorzystaniem skrobi prowadzą do powstawania tzw. skrobi modyfikowanych lub powodują powstawanie cukrów prostych głównie maltozy i glukozy. Skrobia stanowi podstawowy materiał zapasowy dla roślin. Gromadzona głównie w nasionach, owocach oraz organach spichrzowych. Skrobia występuje także w łodygach i paniach roślin drzewiastych głównie palm. W zależności od miejsca występowania ziarna skrobi mają różną postać, a ich średnica mieści się w zakresie 0,5 – 100 mikrometrów. Skrobię i jej odmiany poza wykorzystaniem spożywczym wykorzystuje się również w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym, włókienniczym oraz spirytusowym.

oksydiapedia

Ścieki deszczowe

Ścieki deszczowe, właśc. opadowe - woda pochodzenia atmosferycznego, pierwotnie lub wtórnie (np. wskutek kontaktu z zanieczyszczoną powierzchnią terenu) zanieczyszczona. Jeśli ze względu na swój skład, ścieki deszczowe nie mogą być bezpośrednio wprowadzone do odbiornika (ciek lub grunt), musi zostać zebrana i podczyszczona np. w separatorze ropopochodnych. W skład ścieków opadowych mogą wchodzić: - ścieki deszczowe, - ścieki roztopowe  - pochodzące z topnienie śniegu i lodu, - wody drenażowe - pochodzące z drenażów np. opaskowych wokół budynków, i/lub z infiltracji do kanałów wskutek nieszczelności). Wody drenażowe oraz ścieki deszczowe pochodzące z odwodnienia dachów powszechnie określa się jako "umownie czyste" - nie wymagające podczyszczenia. Ścieki deszczowe pochodzące z odwodnienia dróg i placów, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dn. 24 lipca 2006 "w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego", przed odprowadzeniem do odbiornika muszą być poddane podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych oraz osadniku zawiesiny. Rozporządzenie Ministra Środowiska określa następujące dopuszczalne stężenia w ściekach deszczowych wprowadzanych do wód lub do ziemi: - zawiesina ogólna - poniżej 100 mg/l, - węglowodory ropopochodne - poniżej 15 mg/l

oksydiapedia

SBR- SEKWENCYJNY REAKTOR BIOLOGICZNY

Oczyszczanie ścieków w sekwencyjny reaktorze biologicznym opiera się o technologię oczyszczania osadem czynnym, a główną zaletą reaktorów jest możliwość przeprowadzenia całego cyklu oczyszczania w jednym zbiorniku. Cały proces oczyszczania odbywa się w cyklu 24 lub 12- godzinnym i jest podzielony na pięć faz: I faza- napełnianie reaktora ściekami surowymi po oczyszczeniu mechanicznym; panują warunki beztlenowe II faza- w tej fazie ścieki nadal napływają do reaktora w którym naprzemiennie panują warunki tlenowe i beztlenowe dzięki czemu mogą zachodzić procesy nitryfikacji i denitryfikacji III faza- nie pracują już urządzenia napowietrzająco- mieszające, dzięki czemu w reaktorze zachodzi sedymentacja osadu i klarowanie ścieków IV faza- w tej fazie następuje załączenie dekantera i odprowadzenie oczyszczonych ścieków do odbiornika V faza- po usunięciu sklarowanych ścieków z reaktora zostaje usunięty osad nadmierny i reaktor jest znów gotowy do ponownego przyjęcia ścieków surowych. Główne zalety systemów SBR to: - uzyskanie wysokich efektów oczyszczania, - jednoczesna nitryfikacja i denitryfikacja w ciągu trwania jednej fazy, - krótki cykl oczyszczania, - oszczędność terenu pod zabudowę reaktora, - niskie koszty eksploatacji, - możliwość przyjęcia ścieków dowożonych.

oksydiapedia

ROZPORZĄDZENIE

Rozporządzeniem nazywamy akt prawny wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Stanowi ono jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego zaraz obok Konstytucji, ratyfikowanych umów międzynarodowych, ustaw oraz aktów prawa miejscowego. Zgodnie z art. 92 Konstytucji RP rozporządzenie mogą wydać jedynie osoby wskazane w Konstytucji, czyli: - Prezydent, - Rada Ministrów, - Prezes Rady Ministrów, - Minister kierujący działem administracji rządowej, - powołany w skład Rady Ministrów przewodniczący komitetu (art. 147 ust. 4 Konstytucji), - Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. W rozporządzeniu zamieszczane są przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w upoważnieniu ustawowym, natomiast nie zamieszcza się w nim przepisów nie zgodnych z ustawą upoważniającą lub innymi ustawami i ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi; dotyczy to również przepisów karnych jak i odsyłających do przepisów karnych.
Wyróżniamy również rozporządzenie wydane przez Parlament Europejski działający z Radą, które ma ogólny zasięg zastosowania we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenia przyjęte wspólnie przez Parlament Europejski i Radę lub przyjęte przez Radę albo Komisję określają powody, dla których zostały przyjęte i odnoszą się do wniosków i opinii wymaganych na mocy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Takie rozporządzenie jest zawsze publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i jest wcielane w życie w określonym dniu, bądź gdy taki dzień nie został wyznaczony, to dwudziestego dnia po publikacji.

oksydiapedia

Regulator przepływu

Urządzenie służące do automatycznej regulacji przepływającego strumienia, zapewniające stały wypływa bez względu na poziom dopływającego medium. Instaluje się je przed i za urządzeniami podczyszczającymi wody deszczowe (osadniki, separatory), a także przed pompowniami ścieków deszczowych, czyli wszędzie tam gdzie przepływ chwilowy może znacznie przekraczać przepływ nominalny i powodować przeciążenia hydrauliczne i obniżać sprawność urządzeń. Regulatory przepływu Regulator przepływu powinien być wykonany z materiałów nie podatnych na korozję ze względu na jego ciągły kontakt z przepływającym medium. Budowa regulatora różni się w zależności od rodzaju, jednakowym dla wszystkich regulatorów powinien pozostać fakt, że urządzenia te winny pracować jako bezobsługowe, tym samym nie posiadać żadnych elementów ruchomych, które mogłyby ulec awarii. Obsługę prawidłowo zaprojektowanego i działającego regulatora należy ograniczyć do okresowych kontroli stanu regulatora, ewentualnego wyczyszczenia z napływających zanieczyszczeń.

oksydiapedia

POMPOWNIA ŚCIEKÓW

Pompownia ścieków jest zespołem urządzeń służących do przetłaczania ścieków do głównych kolektorów kanalizacji sanitarnej- grawitacyjnej lub tłocznej w sposób możliwie bezawaryjny. Pompownie wykorzystuje się szczególnie tam, gdzie wymaga tego układ terenu lub jest duża odległość miejsca zrzutu ścieków w związku z czym nie ma możliwości zastosowania konwencjonalnych systemów grawitacyjnych. Pompownie Pompownia jako całkowity obiekt składa się z: - zbiornika pompowni ( wyposażonego w wentylację nawiewną, systemową drabinkę złazową oraz opcjonalnie we właz żeliwny), - pomp ( w ilości zależnej od zakładanego systemu pracy), - rurociągów tłocznych w pompowni, - aparatury. Możliwości wykonania pompowni: - w zbiorniku z polimerobetonu, - w zbiorniku z żelbetu, - w zbiorniku ze stali spiralnie karbowanej w otulinie polimerowej HCTC.

oksydiapedia

Polietylen

PE – polimer z grupy poliolefin charakteryzujący się bardzo dobrymi właściwościami mechanicznymi oraz dużą odpornością na działanie kwasów, zasad i soli. Otrzymywany w wyniku polimeryzacji etylenu (etenu), w zależności od rodzaju polimeryzacji wyróżniamy pięć rodzajów PE :polietylen

  • PE - LD  – o niskiej gęstości. Powstaje w wyniku polimeryzacji wysokociśnieniowej. Jest to giętki i miękki materiał cechujący się dużą elastycznością także w niskiej temperaturze, mało odporny na działanie wysokich temperatur. Podatny na zgrzewanie Bezwonny i bezbarwny – przezroczysty. Gęstość = 0,915-0,935 g/cm³.
  • PE – HD  – o dużej gęstości. Powstaje w wyniku polimeryzacji niskociśnieniowej. Jest twardszy w porównaniu z PE-LD, charakteryzuje się wyższą wytrzymałością mechaniczną, wyższą temperaturę topnienia (125 °C), oraz wyższą odpornością chemiczną, bardziej kruchy w niższych temperaturach, przyjmuje mlecznobiały kolor. Najpopularniejsze odmiany to PE 80 i PE 100. Gęstość = 0,94-0,96 g/cm³.
  • MDPE – o średniej gęstości. . Powstaje w wyniku polimeryzacji średniociśnieniowej. Gęstość = 0,926-0,940 g/cm³.
  • LLDPE – niskociśnieniowy liniowy, o niskiej gęstości, powstaje poprzez kopolimeryzację etenu z alkenami o dłuższych łańcuchach tworząc krótkie nierozgałęzione struktury. Gęstość = 0,915-0,935 g/cm³.
  • UHMWPE  – o ultra wysokiej masie cząsteczkowej, znany m.in. pod nazwami handlowymi spectra i dyneema. Posiada szerokie zastosowanie ze względu na bardzo dobre właściwości wytrzymałościowe m.in. do produkcji kamizelek kuloodpornych oraz taśm i repów dla żeglarstwa i wspinaczki.
Polietylen ze względy na swoje liczne zalety (chemiczne, mechaniczne, plastyczne, termiczne itp.) znalazł szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach przemysłu m.in. w przemyśle spożywczym, chemicznym, maszynowym, elektrotechnicznym, budowlanym, transportowym, wydobywczym, sportowym, a także w medycynie.

oksydiapedia

pH

pH jest miarą kwasowości lub zasadowości roztworów wodnych, ścieków, itd. Tradycyjnie, pH  definiuje się jako ujemny logarytm stężenia jonów wodorowych (H+). Skala pH zawiera się w przedziale 0-14, tj. od najbardziej kwaśnego pH, poprzez neutralne (pH=7,0) aż do silnie zasadowego (pH=14). pH ścieków, a możliwość ich wprowadzania do kanalizacji W związku z agresywnym oddziaływaniem na elementy systemu kanalizacyjnego ścieków o zbyt niskim lub wysokim pH (rury,studnie,pompy,itp.), przepisy określają jej dopuszczalny zakres wartości. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Budownictwa z dn. 14 lipca 2006 r. "w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych", pH ścieków powinno mieścić się w zakresie 6,5-9,0.

oksydan

OKSYDAN

Zgodnie z nazewnictwem Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej ((ang. International Union of Pure and Applied Chemistry, w skrócie IUPAC) oksydan jest nazwą systematyczną wody. oksydan chem. Woda (H2O)- bezbarwna, bezwonna, bezsmakowa, bez kalorii substancja życiowa. W warunkach standardowych występuje w stanie ciekłym, ale możemy ją również spotkać w stanie gazowym, jako parę wodną lub w stanie stałym, jako lód. Woda zajmuje ok. 70% powierzchni naszego globu nie tylko w postaci oceanów, mórz, jezior, rzek, ale również cześć wód znajduje się w atmosferze (chmury i para wodna). Tab. 1 Podstawowe właściwości wody Właściwość Jednostka Wartość Gęstość przy O ᵒC g/cm3 0,9998 Temperatura topnienia ᵒC 0 Temperatura wrzenia ᵒC 100 Temperatura krytyczna ᵒC 374 Ciśnienie hydrostatyczne MPa 22,1 Kwasowość pKa 15,74 Zasadowość pKb 15,74 Lepkość Pa∙s 0,00089 Napięcie powierzchniowe mN/m 71,98 Wyróżniamy podstawowe rodzaje wody: a) wody surowe: - wody powierzchniowe, - wody gruntowe - wody zaskórne wody podziemne - wody źródlane - wody głębinowe b) wody użytkowe: - wody wodociągowe, - wody przemysłowe. c) ścieki: - ścieki bytowo- gospodarcze, - ścieki przemysłowe, - ścieki rolnicze, - wody opadowe, - wody podgrzane, - ścieki komunalne. Skąd wzięła się woda na Ziemi? Wyróżniamy trzy hipotezy, które podejrzewają pojawienie się wody na Ziemi. Pierwsza hipoteza solarna zakłada, że wiatr słoneczny niesie za sobą jądra wodoru, które wchodzą w reakcję z tlenem dzięki czemu dochodzi do utworzenia cząsteczki wody. Druga hipoteza geochemiczna zakłada, że woda wytwarza się z magmy; natomiast trzecia teoria głosi, że wodę na Ziemię przyniosły obiekty z zewnętrznego Układu Słonecznego uderzające w naszą planetę w początkach jej istnienia.

oksydiapedia

Obejście burzowe (by-pass)

Obejście hydrauliczne wbudowane w separator, mające na celu zwiększenie przepustowości urządzenia podczas bardzo dużego nasilenia przepływu w krótkim czasie. Obejście hydrauliczne stosuje się w urządzeniach obsługujących duże powierzchnie (drogi i autostrady, duże place i parkingi, itp.) oraz w miejscach narażonych na zwiększony przepływ spowodowany warunkami atmosferycznymi. Pierwsza najbardziej zanieczyszczona partia wód deszczowych przepływa przez separator, podczas gdy kolejne fale dopływu, już mniej zanieczyszczone, są przepuszczane obejściem burzowym. Unika się w ten sposób przeciążenia urządzenia, zachowując jednocześnie wymagane parametry oczyszczania ścieków opadowych. Podstawą prawną przy stosowaniu by-passu w urządzeniach oczyszczających ścieki opadowe jest Rozporządzenie Ministra Środowiska "w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego". Czytamy w nim, że:

"19.3. Odpływ wód opadowych i roztopowych w ilościach przekraczających wartości, o których mowa w ust. 1, może być wprowadzany do odbiornika bez oczyszczania, a urządzenie oczyszczające powinno być zabezpieczone przed dopływem o natężeniu większym niż jego przepustowość nominalna."

Rozporządzenie mówi jednocześnie przy jakim minimalnym natężeniu deszczu q [l/(s*ha)] może zacząć pracować bypass:

"19.1. Wody opadowe i roztopowe ujęte w szczelne, otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne [..] w ilości, jaka powstaje z opadów o natężeniu co najmniej 15 l na sekundę na 1 ha wprowadzane do wód lub do ziemi nie powinny zawierać substancji zanieczyszczających w ilościach przekraczających 100 mg/l zawiesin ogólnych oraz 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych".

 

oksydiapedia

Norma

Dokument normalizujący i standaryzujący działalność technologiczną, badawczą, produkcyjną. Norma jest dokumentem który podaje się do stałego i powszechnego użytku. Norma określa sposoby użytku i postępowania oraz cechy charakterystyczne wyrobu, którego dotyczy. Normy mają charakter dokumentów technicznych o zastosowaniu nieobowiązkowym, oraz prawno – techniczny , w tym wypadku ich stosowanie jest obowiązkowe. Opracowywanie norm należy do zadań odpowiednich organizacji i instytucji m.in.:

  • ISO
  • IEC
  • IEEE
  • CEN
  • IEC
  • WorldWide
W naszym kraju komitety techniczne Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (PKN) opracowały zestaw regulacji o nazwie Polska Norma – PN. Niektóre normy narodowe stają się standardem między narodowym, przykładem mogą być tutaj niemieckie normy DIN, czy amerykańskie normy ANSI.

oksydiapedia

Neutralizacja

Inaczej zobojętnianie, jest to proces zmiany pH ścieków, która prowadzi do zmiany pH środowiska reakcji na neutralny (pH ok. 7,0). Neutralizację ścieków przeprowadza się poprzez wzajemne wymieszanie ścieków kwaśnych i zasadowych (jeżeli ich skład pozwala na to) oraz poprzez dozowanie do ścieków reagentów o charakterze kwaśnym bądź zasadowym. Neutralizacja ścieków kwaśnych może odbywać się również poprzez przepływ ścieków kwaśnych przez złoże o charakterze alkalicznym. Hasła pokrewne: pHRoztwór, Stężenie, Oczyszczalnia ścieków

oksydiapedia

Nadbudowa

Element dodatkowy wyposażenia który ma na celu zwiększenia wysokości i kubatury – wyrównanie obiektu z poziomem terenu. nadbudowa Nadbudowa wykonana jest zwykle z tego samego materiału co obiekt nadbudowywany jednak może mieć mniejszą średnicę.    

oksydiapedia

Kanalizacja ogólnospławna

  Jeden z rodzajów kanalizacji do której spływają, a następnie przepływają wspólnym kanałem wszystkie rodzaje ścieków tj: ścieki bytowo – gospodarcze, ścieki przemysłowe oraz ścieki opadowe (spływające w czasie dreszczów i odwilży). Kolektory w kanalizacji ogólnospławnej mają zwiększone przekroje dlatego pracują one na pełny przekrój tylko w czasie intensywnych dreszczów, w porze bezdeszczowej są wypełnione jedynie w kilku procentach. Burzowce są to specyficzne obiekty, które zabudowuje się na kanalizacji ogólnospławnej, aby odciążyć kolektory podczas najintensywniejszych opadów, kiedy mogłoby dojść do podtopienia kanalizacji z powodu przepełnionej kanalizacji. Przelewy burzowe pozwalają na odpływ nadmiaru wód opadowych bezpośrednio do odbiornika z pominięciem oczyszczalni ścieków – następuje zanieczyszczenie odbiorników rozcieńczonymi ściekami bytowo gospodarczymi i przemysłowymi podczas deszczy ulewnych. kanalizacja ogólnospławna Rysunek schematyczny budowy kanalizacji ogólnospławnej Zalety systemu ogólnospławnego:

  • przejrzysty układ sieci,
  • proste działanie związanie z jednym rodzajem kanału odprowadzającym wszystkie ścieki,
  • prostota obsługi i niskie koszty utrzymania sieci.
  Wady systemu ogólnospławnego:
  • duże koszty związane z wykonaniem kolektorów głównych, które muszą być posadowione na znacznych głębokościach ze względu na ich średnice oraz konieczność zachowania strefy przemarzania,
  • dodatkowe koszty budowy przelewów i kanałów burzowych,
  • zwiększone koszty budowy i utrzymania oczyszczalni ścieków ponieważ mimo stosowania przelewów burzowych urządzenia oczyszczające obliczać należy na zwiększoną ilość ścieków dopływających ,
  • powstawanie osadów w sieci poprzez niewielkie prędkości przepływu w kolektorach podczas okresów bezdeszczowych ,
  • zwiększone koszty na etapie realizacji budowy oraz większe koszty pompowni ścieków,
  • możliwość podtapiania piwnic budynków,
  • zanieczyszczanie odbiornika w pierwszej fazie ulewnego deszczu przez wody opadowe odprowadzone przez przelewy burzowe

oksydiapedia

Gospodarka wodno-ściekowa

Określa ogół zagadnień podejmowanych w celu obniżenia zużycia wody związanego z jej ograniczonymi zasobami  oraz obniżenia ilości wytwarzanych ścieków. Wiąże się to ze zmniejszeniem strat wody oraz ładunków emitowanych w ściekach a tym samym z poprawą stanu środowiska naturalnego, czystości wód, gleby. Cele ekologiczne gospodarki wodno - ściekowej:

  • Zwiększenie przepustowości oczyszczalni
  • Ochrona zasobów wody do picia w zbiornikach
  • Bezpośrednia ochrona i poprawa stanu czystości zlewni rzek oraz jej dopływów
  • Zachowanie istniejących wartości środowiska oraz walorów krajobrazowych miast i wsi
Cele społeczne gospodarki wodno - ściekowej:
  • Poprawa konkurencyjności gospodarczej regionów poprzez zwiększenie ich atrakcyjności z punktu widzenia dostępu do infrastruktury, a tym samym stworzenie warunków do powstawania nowych podmiotów gospodarczych na terenie miast
  • Rozwój istniejących przedsiębiorstw poprzez poprawę gospodarki wodno-ściekowej
  • Ograniczenie bezrobocia poprzez zachowywanie istniejących oraz kreowanie nowych, trwałych miejsc pracy.
  • Podniesienie komfortu życia mieszkańców poprzez wybudowanie nowoczesnej infrastruktury sanitarnej i wodociągowej
  • Wdrożenie prawa wspólnotowego w zakresie infrastruktury ochrony środowiska celem zapewnienia zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego regionów
  • Umożliwienie przyłączenia do sieci mieszkańców miejscowości, którzy do tej pory nie korzystali z systemu zbiorowego odbioru ścieków.
Gospodarka wodno – ściekowa jest bardzo ważnym zadaniem we Wspólnocie Europejskiej związanym z Zasadą Ekorozwoju oraz z Zasadą Zrównoważonego Rozwoju.

oksydiapedia

Drenaż/komora drenażowa

Służy do odwaniania obszarów w miejscach gdzie występuje brak możliwości odprowadzenia wód opadowych do cieków wodnych lub systemów kanalizacyjnych. Może służyć również do zagospodarowanie poprzez rozsączanie  ścieków bytowo – gospodarczych oczyszczonych w biologicznych oczyszczalniach ścieków. Jego zadaniem jest równomierne i powolne rozprowadzenie w gruncie napływających ścieków. SC 310Możliwość zastosowania na danym terenie drenażu musi być poprzedzona badaniami gruntu, ponieważ od warunków gruntowych zależy możliwość rozsączania. Ważne jest, aby poziom wód gruntowych znajdował się na poziomie 1,5 m poniżej poziomu drenażu oraz aby rodzaj gruntu zapewniał odpowiednie tempo przesiąkania wód – tak, aby nie doszło do podtopienia okolicznych obiektów oraz wypłukania gruntu – osłabienia nośności. Najlepsze są grunty piaszczyste. cSNC00517 Drenaż może być wykonany w postaci:

  • perforowanych rur drenażowych;
  • skrzynek rozsączających;
  • komór rozsączających;
Skrzynki i komory drenażowe posiadają możliwość magazynowania dużych ilości wód dzięki łączeniu wielu elementów systemu.

oksydiapedia

Deklaracja zgodności/własności użytkowych

Deklaracja Zgodności Jest to pisemne oświadczenie sporządzone przez klienta w celu udowodnienia spełnienia wymogów właściwych dyrektyw Unii Europejskiej dotyczących produktu. Oświadczenie powinno spełniać określone przez dotyczący go ogół aktów wspólnotowych wymagania oraz zawierać wszystkie informacje niezbędne do jego identyfikacji w prawodawstwie wspólnotowym. Wyroby powinny zostać poddane przez Producenta procedurze oceny zgodności przez wystawieniem Deklaracji Zgodności oraz, jeśli nakazują tak odrębne przepisy, uzyskać właściwe certyfikaty. Na wyrobach posiadających Deklarację Zgodności Producent umieszcza znak CE. Deklaracja zgodności identyfikuje wyroby za pomocą:

  • nazwy produktu,
  • kodu produktu lub innego jednoznacznego odnośnika (niepowtarzalnego identyfikatora produktu),
  • nazwy i adresu producenta i/lub upoważnionego przedstawiciela,
  • odwołań do norm zharmonizowanych lub odniesień do specyfikacji w stosunku do których deklarowana jest zgodność,
  • informacji dodatkowych: podpisu osoby wystawiającej, miejscowości, daty,
Deklaracja Własności Użytkowych Z dniem 1 lipca 2013 r. obowiązująca dyrektywa 89/106/EWG ustalająca europejski system wprowadzania wyrobów budowlanych na rynek (Construction Products Directive - CPD) została zastąpiona przez stosowane bezpośrednio Rozporządzenie Unii Europejskiej Nr 305/2011 opublikowane 4 kwietnia 2011 r. w Dz.U.U.E (Construction Products Regulation - CPR). Zgodnie z nowymi przepisami, podmioty gospodarcze funkcjonujące na terenie Unii Europejskiej w branży budowlanej MUSZĄ, po ponad dwuletnim okresie przygotowań, stanąć przed koniecznością spełnienia nowych wymagań. Obowiązki wynikające z rozporządzenia CPR dotyczą wyrobów objętych zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi. Obowiązkiem producenta wyrobu wprowadzanego na rynek jest sporządzenie Deklaracji Właściwości Użytkowych wyrobu budowlanego oraz umieszczenie na tym wyrobie znaku CE. Kopia takiej deklaracji ma być przekazywana razem z wyrobem w formie elektronicznej lub papierowej. Do Deklaracji należy dołączyć także instrukcje stosowania wyrobu oraz  informacje dotyczące bezpieczeństwa. Deklaracja Właściwości Użytkowych – jest to dokument wymagany przy udostępnianiu i wprowadzaniu na rynek i wyrobu budowlanego objętego normą zharmonizowaną lub wydaną dla niego Europejską Oceną Techniczną. Deklaracja właściwości użytkowych musi zawierać następujące informacje:
  • numer Deklaracji Właściwości Użytkowych,
  • niepowtarzalny kod identyfikacyjny typu wyrobu,
  • dane dotyczące identyfikacji wyrobu przez producenta,
  • dane producenta,
  • zamierzone zastosowanie zgodnie z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną wyrobu,
  • numer referencyjny i datę wydania,
  • system oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych,
  • informacja o udziale jednostki notyfikowanej,
Deklarację sporządza się raz dla konkretnego typu wyrobu budowlanego, bez konieczności ponownego opracowywania dokumentu przy każdym kolejnym udostępnieniu. Obowiązek sporządzenia i dostarczenia deklaracji właściwości użytkowych oraz znakowania CE zgodnie z CPR spoczywa od 1 lipca także na producentach wyrobów budowlanych chcących sprzedawać po tej dacie wyroby wprowadzone na rynek wcześniej (ze znakiem CE). Rozporządzenie nie wymaga od nich ponownego wprowadzenia wyrobu na rynek, czyli przeprowadzenia procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych - mogą oni także wykorzystać posiadaną uprzednio dokumentację, czyli np. certyfikat lub deklarację zgodności. Europejskie aprobaty techniczne wydane przed 1 lipca mogą być wykorzystywane do końca ich ważności. Z obowiązku sporządzenia nowej deklaracji zwolnione będą jedynie wyroby znajdujące się w dniu 1 lipca u dystrybutora (sprzedawcy). deklaracja Wizualizacja zmian na Rynku Wyrobów Budowlanych

oksydiapedia

APROBOTA TECHNICZNA

Aprobata techniczna potwierdza pozytywną ocenę techniczną wyrobu i jego przydatność do stosowania w budownictwie. O przydzieleniu aprobaty technicznej decyduje tylko i wyłącznie Instytut Techniki Budowlanej, który jest jedyną jednostką w Polsce do udzielania europejskich aprobat technicznych. Przyznawanie aprobaty technicznej następuje na podstawie opinii ekspertów, oględzin, obliczeń i niezbędnych badań zgodnych z przepisani techniczno- budowlanymi, Polskimi Normami oraz warunkami stosowania wyrobu dotyczących bezpieczeństwa: konstrukcji, użytkowania, pożarowego, odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych, ochrony przed hałasem i drganiem oraz oszczędności energii. Aprobata techniczna jest udzielana na wniosek producenta/grupy producentów wyrobu budowlanego na 5 lat. Istnieje oczywiście możliwość przedłużenia ważności aprobaty bez konieczności ponownego przeprowadzania postępowania.

oksydiapedia

Zlewnia

Zlewnią określamy cały obszar, z którego wody spływają do określonego punktu – np. do rzeki czy jeziora. Zlewnia jest podstawowym, naturalnym obszarem dla bilansu wodnego. Pojęcie zlewni dotyczy zarówno wód powierzchniowych, jak również wód podziemnych. Te drugie czasami charakteryzują się odmiennym spływem, więc stosowany jest podział na dwa typy zlewni: -   zlewnia hydrogeologiczna – dotycząca spływu podziemnego -   zlewnia topograficzna – dotycząca spływu powierzchniowego Zlewnia jest najważniejszym odnośnikiem przy sporządzaniu hydrologicznego bilansu wodnego danego obszaru. Zlewnię charakteryzuje wiele pojęć. Jednym z podstawowych jest dział wodny, który stanowi granicę między zlewniami, a więc wyznacza tereny z których spływ wody następuje do oddzielnych odbiorników. Działy wodne dzielą się na kilka typów. Dział kontynentalny oddziela zlewiska mórz, dział wodny rzędu I rozdziela zlewnie rzek I rzędu, a więc takich, które uchodzą do morza. Dział II rzędu rozdziela dorzecza rzek II rzędu – takich, które dopływają do rzek I rzędu. Analogicznie działać będzie dział wodny rzędu III – oddziela on zlewnie rzek III rzędu, czyli takich, które dopływają do rzek rzędu II. Wyróżnia się również dział topograficzny. Dotyczy on spływu powierzchniowego i biegnie prostopadle do poziomic, wzdłuż grzbietów wzniesień. Dział podziemny to granice zlewni hydrogeologicznych i wyznaczany jest przez uformowanie zwierciadła wód. Pozostałe parametry zlewni dotyczą jej wymiarów i kształtu, a także rzeźby. Z najważniejszych wymienić można:

Długość zlewni L [km] Najdłuższy odcinek w prostej linii między ujściem i punktem, który jest najbardziej oddalony na dziale wodnym
Średnia szerokość zlewni B [km] Stosunek powierzchni zlewni do jej długości maksymalnej
Długość maksymalna Lmaks [km] Długość doliny rzeki głównej od ujścia do punktu na dziale wodnym w przedłużeniu odcinka źródłowego
Obwód zlewni P [km] Długość działu wodnego, którą określa się na podstawie mapy topograficznej
Powierzchnia zlewni A [km2] Powierzchnia ograniczona topograficznym działem wodnym
Wskaźnik kolistości zlewni Ck stosunek pola powierzchni zlewni do pola koła o tym samym obwodzie co obwód zlewni
Wskaźnik wydłużenia zlewni Cw iloraz średnicy koła o polu równym polu powierzchni zlewni do jej Lmax
Wysokość maksymalna zlewni Hmax [m n.p.m.] Najwyższa rzędna terenu na obszarze zlewni
Wysokość minimalna zlewni Hmin [m n.p.m.] Minimalna rzędna terenu na obszarze zlewni
Deniwelacja terenu ∆H [m] Różnica między wysokością minimalną a maksymalną zlewni
Poza powyższymi parametrami, zlewnię opisać można również za pomocą warunków hydrograficznych na obszarze zlewni. Do takich parametrów zaliczymy: długość rzeki, wskaźnik rozwinięcia rzeki, krętość rzeki, a także spadek wyrównany. Istotna będzie również obecność obszarów leśnych, kamienistych nieużytków, roślinności różnego rodzaju. Cechy te mają bardzo duży wpływ na zdolność retencyjną zlewni, czyli inaczej mówiąc – na zdolność zatrzymywania wody opadowej.

oksydiapedia

Zawiesina

Zawiesina jest układem dwufazowym, składającym się z cząstek ciała stałego zawieszonych w cieczy. Ze względu na udział (stężenie) cząstek stałych w całej objętości, rozróżniamy następujące typy zawiesin: a) rozcieńczone - do 10% obj. ciała stałego, b) zagęszczone - do 70% obj. ciała stałego. Rozmiar cząstek stałych w zawiesinie definiuje się używając pojęcia średnicy zastępczej dz: a) zawiesiny gruboziarniste - d > 100 μm b) zawiesiny drobnoziarniste - dz  < 30 μm Z punktu widzenia oczyszczania ścieków, rozróżniamy następujące podtypy: -               zawiesiny ziarniste, opadające z jednakową prędkością na dno, niezależnie od innych (np. piasek, żwir, cząstki węgla, cząstki ziemi, itp.) -               zawiesiny kłaczkowate, opadające z coraz większą prędkością wskutek aglomeracji czyli zlepiania się cząstek zawiesiny w coraz większe kłaczki (zawiesiny kłaczkowate to np. osad czynny, wodorotlenek żelazowy, osady powstałe w wyniku strącania chemicznego metali ciężkich, silnie rozdrobniony miał węglowy, itp.) Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, stężenie

oksydiapedia

Stężenie

Stężenie jest miarą ilości pierwiastka, związku chemicznego lub jonu w: a)      danej objętości układu, b)      jednostce masy rozpuszczalnika lub roztworu, c)      jednym molu rozpuszczalnika lub mieszaniny. Wartość stężenia można przedstawić  dla ciał fazy stałej, ciekłej i gazowej. Stężenie procentowe jest to udział poszczególnych substancji w roztworze wyrażony w procentach. Pojęcie to oznacza zawartość substancji rozproszonej lub rozpuszczonej w odniesieniu do całości roztworu. Najczęściej wagowe stężenie procentowe wynika liczby gramów związku rozpuszczonego jaka jest obecna w 100 g roztworu. W przypadku roztworów wodnych często stężenie procentowe wyraża liczba gramów danego związku w 100 cm3 roztworu. Postępowanie takie jest uzasadnione przy założeniu, że gęstość roztworu jest w przybliżeniu równa gęstości wody tj. 100g/100cm3. W przypadku bardziej stężonych roztworów powyższe założenie staje się nieprawdziwe i należy uwzględniać różnice gęstości. Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, roztwór

oksydiapedia

Sieć kanalizacyjna

Kanalizacja to jeden z podstawowych systemów liniowej infrastruktury podziemnej, której zasadniczym celem jest zebranie i spławienie wód deszczowych i ścieków do odbiornika ich odbiornika (bezpośrednio, lub pośrednio-poprzez oczyszczalnię ścieków). Ze względu na typ spławianych ścieków, rozróżniamy: -  sieć kanalizacji ogólnospławnej - jednym wspólnym kanałem płyną ścieki pochodzące z gospodarstw domowych oraz ścieki deszczowe - sieć kanalizacji deszczowej - służy do odprowadzania wyłącznie ścieków opadowych (deszczowych oraz roztopowych) - sieć kanalizacji sanitarnej - służy do odprowadzania wyłącznie ścieków bytowo-gospodarczych (sanitarnych) W przypadku odprowadzania osobno ścieków sanitarnych i opadowych, mówimy o kanalizacji rozdzielczej (przeciwieństwo kanalizacji ogólnospławnej). Rozróżniamy dodatkowo kanalizację półrozdzielczą, w której ścieki deszczowe i bytowo-gospodarcze są odprowadzane osobnymi kanałami (jak dla kanalizacji rozdzielczej). Różnica w stosunku do kanalizacji rozdzielczej polega na tym, że na końcu kolektora deszczowego znajduje się specjalna struktura zwana "separatorem hydraulicznym", która pozwala na "przerzucenie" ścieków opadowych, pochodzących z pierwszej fali deszczu, do kanalizacji sanitarnej. Ten typ kanalizacji został opracowany w oparciu o założenie, że ścieki opadowe z pierwszej fali deszczu są najbardziej zanieczyszczone.

oksydiapedia

Sedymentacja

Jest to proces opadania zawiesiny mineralnej lub organicznej w cieczy na skutek działania grawitacji lub sił bezwładności. Skutkiem zajścia sedymentacji jest rozdział substancji niejednorodnych. Parametrem decydującym jest gęstość. Aby zawiesina uległa sedymentacji jej gęstość musi być większa niż ciesz, w której się znajduje. Ważnymi czynnikami wpływającymi na proces sedymentacji są czas oraz rodzaj przepływu. Im dłuższy czas oraz bardziej spokojny przepływ (laminarny) tym większa skuteczność procesu. Przykładowe procesy, w których sedymentacja jest procesem kluczowym: a) w oczyszczaniu ścieków, b) w filtracji, c) przy fermentowaniu. Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, stężenie

oksydiapedia

Sedymentacja okresowa

Sedymentacja okresowa zachodzi wówczas, gdy zawiesina znajduje się w naczyniu (zbiorniku), a strumień cieczy dopływającej i odpływającej ze zbiornika wynosi zero. Ten typ oddzielania zawiesiny jest charakterystyczny dla urządzeń zwanych odstojnikami. Krzywą sedymentacji zawiesiny wykonuje się bazując właśnie na sedymentacji okresowej. Hasła pokrewne: Sedymentacja, osadniki, Sedymentacja ciągła

oksydiapedia

Sedymentacja ciągła

Sedymentacja ciągła bazuje na zapewnieniu odpowiednich warunków opadania cząstek, tak aby doprowadzić do ciągłego ich rozdziału od cieczy. Skuteczność separacji zawiesiny obrazuje bilans zawartości ciała stałego w oczyszczanej cieczy. Hasła pokrewne: gęstość, osadniki, Sedymentacja okresowa

oksydiapedia

Roztwór

Mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Jeden z nich pozostaje rozpuszczalnikiem a pozostałe substancjami rozpuszczonymi. Mechanizm tworzenia Roztwory substancji  powstają na skutek oddziaływania międzycząsteczkowego. Jeśli przyciąganie cząsteczek jednej substancji nie jest większe od oddziaływania cząsteczek różnych substancji i możliwe jest przemieszczanie się pojedynczych cząsteczek, to dzięki ruchom termicznym cząsteczki będą dążyły do równomiernego rozprzestrzenienia się w dostępnej przestrzeni. Właściwość ta powoduje, że roztwory nie rozdzielają się samoistnie. Jednym ze sposobów rozdzielenia lub zmiany stężenia rozpuszczonych substancji jest zmiana stanu skupienia roztworu. Podział roztworów 1)      Ze względu na doskonałość roztwory dzieli się na właściwe i niewłaściwe. a)      Roztwory właściwe są całkowicie jednorodne tzn. że każda porcja zawiera taki sam skład ilościowy cząsteczek. b)      Roztwory niewłaściwe nie są całkowicie jednorodne tzn. że poszczególne porcje prezentują inny skład ilościowy cząsteczek. Są to np. trwałe emulsje, skrajnie rozproszone zawiesiny, zole i żele. 2)      Ze względu na rodzaj oddziaływań cząsteczek związku rozpuszczanego i rozpuszczalnika rozróżnia się roztwory homodynamiczne i heterodynamiczne. a)    homodynamiczne - między cząsteczkami występują oddziaływania jednego rodzaju, b)    heterodynamiczne - między cząsteczkami występują oddziaływania różnego rodzaju, np. w roztworze soli w wodzie występują oddziaływania między jonami pochodzącymi od wody i jonami pochodzącymi od rozpuszczonej soli oraz oddziaływania między parami jonów pochodzących od tego samego związku chemicznego. 3)      Ze względu na stan skupienia a)      gazowe – gazy ze względu na swoje właściwości mogą mieszać się ze sobą niezależnie od składu chemicznego każdego gazu z osobna. Wynika to z dużej odległości między poszczególnymi cząsteczkami oraz bardzo słabego oddziaływania międzycząsteczkowego. b)      ciekłe (ciecz w cieczy, ciało stałe w cieczy)  - w cieczach inaczej niż w przypadku gazów odległość między cząsteczkami jest znacznie mniejsza. Powoduje to, że ciecze mogą się ze sobą w ogóle nie mieszać (np. woda i olej) lub mieszać całkowicie bądź w pewnym zakresie. Mieszanina większej ilości cieczy może tworzyć złożone układy fazowe tworzące roztwory zarówno jednorodne jak i takie, w których poszczególne składniki nie mieszają się wcale. c)      stałe - powstawanie roztworów ciał stałych w cieczach jest wynikiem możliwości penetracji ciała stałego przez cząsteczki cieczy oraz powstające w trakcie tego procesu oddziaływania między nimi. 4)      Roztwory posiadają własność nasycania się, dlatego możemy wyróżnić: a)     Roztwory nienasycone – to takie roztwory, w których w określonej temperaturze i ciśnieniu da się jeszcze rozpuścić pewną ilość substancji rozpuszczanej, b)    Roztwory nasycone – to takie roztwory, w których w określonej temperaturze i ciśnieniu nie można rozpuścić więcej substancji rozpuszczanej. c)     Roztwory przesycone – to roztwory, których stężenie substancji rozpuszczanej w danej temperaturze i ciśnieniu jest większe od stężenia roztworu nasyconego. Roztwory te charakteryzuje duża niestabilność termodynamiczna. d)     Roztwory stałe – to ciała stałe, które mają wykazują jednorodność fazy krystalicznej  pod względem fizycznym, zawierające dwa lub więcej składników. Faza taka jest roztworem stałym jeżeli typ struktury krystalicznej nie ulega zmianie po dodaniu substancji rozpuszczanej a parametry sieci krystalicznej zmieniają się stopniowo wraz ze zmianą stężenia. Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, sedymentacja, stężenie

oksydiapedia

Rozpuszczalnik

Rozpuszczalnik to ciecz posiadająca zdolność tworzenia roztworu w kontakcie z ciałem stałym, gazem lub inną cieczą. Związki te pod względem chemicznym charakteryzują się małą lepkością oraz stosunkowo niską temperaturą wrzenia. Dzięki takim właściwościom mogą łatwo penetrować rozpuszczaną substancję. Niska temperatura wrzenia daje możliwość odparowania czy oddestylowania. Zastosowanie rozpuszczalników: 1)      Czyszczenie – polegające na rozpuszczaniu substancji przeznaczonych do usunięcia oraz mechanicznym usunięciu powstałego roztworu. Proces stosowany gdy nie ma możliwości mechanicznego usunięcia zabrudzenia. 2)      Rozcieńczanie – zmniejszanie stężenia substancji, zbyt agresywnej chemicznie. 3)      Ekstrakcja – proces wymywania wybranych związków chemicznych np. z osadów czy minerałów. 4)      Przeprowadzanie reakcji chemicznych – do tych procesów nadają się związki wykazujące chemiczną inertność. Polega to na niereagowaniu z substratami i produktami reakcji. Podział rozpuszczalników Zasadniczo rozpuszczalniki klasyfikuje się ze względu na: 1)      własności fizyczne a)      niepolarne b)      polarne 2)      własności chemiczne a)      protonowe (protyczne) b)      aprotonowe (aprotyczne) 3)      budowę chemiczną a)      organiczne b)      nieorganiczne Hasła pokrewne: gęstość, roztwór, stężenie

oksydiapedia

Osadniki

Osadniki są urządzeniami przepływowymi a ich zasadniczą funkcją jest redukcja zawiesiny. Hasła pokrewne: kanalizacja, osadniki, zlewnia

oksydiapedia

Osadniki wielostrumieniowe

Stanowią grupę udoskonalonych osadników grawitacyjnych, w których zastosowano tzw. wypełnienie w postaci pakietów płyt/kanałów równoległych. W powyższy sposób zostaje wykorzystana zasada dzielenie wysokości lub szerokości przekroju przepływającej strugi zanieczyszczonej cieczy na liczne warstewki lub kanaliki. Dzięki temu zabiegowi zwielakratnia się powierzchnię aktywnej sedymentacji oraz skraca się wymaganą drogę opadania cząstki. Zastosowanie osadnika z wypełnieniem pozwala na osiągnięcie dodatkowych efektów technologicznych i ekonomicznych. Do powyższych należy zaliczyć możliwość kilkakrotnego zwiększenia natężenia przepływu, lub zwiększenie skuteczności separacji zawiesiny, przy tych samych gabarytach urządzenia. Hasła pokrewne: sedymentacja, osadniki, zlewnia

oksydiapedia

Określanie wielkości spływu

Każdy deszcz charakteryzuje się: -               czasem trwania t [min.] -               wysokością opadu h [mm] -               natężeniem J = h / t [mm/min.] (inaczej intensywnością) -               zasięgiem F [ha] -               częstotliwością występowania: raz na c-lat lub p-razy w stuleciu p = c / 100 [%]   Oznacza to, że deszcz o czasie trwania t i natężeniu q, występujący z częstotliwością np. p = 20%,  może pojawić się (licząc wraz z deszczami o większym natężeniu) 20 razy w ciągu 100 lat, czyli przeciętnie raz na c = 5 lat. Wzory określające zależność między natężeniem, czasem trwania i częstotliwością opadu określone zostały na podstawie wieloletnich obserwacji (co najmniej 10-lat) w oparciu o metody statystyki matematycznej i rachunku prawdopodobieństwa i mają w dużej mierze charakter empiryczny. Do najbardziej znanych polskich wzorów należą: wzór Lambora, wzór Pomianowskiego, wzór Wołoszyna, wzór Gruszeckiego  (por. Wodociągi i Kanalizacja, praca zbiorowa, Arkady), oraz najczęściej stosowany wzór Błaszczyka.

oksydiapedia

Oddzielanie tłuszczu

Separatory tłuszczu wykorzystują zjawisko grawitacyjnego rozdziału tłuszczu i wody. Ścieki wprowadzane są do komory osadnika króćcem wlotowym, gdzie następuje sedymentacja części stałych, następnie przepływają do komory separacji gdzie cząstki tłuszczu ze względu na mniejszą gęstość od cząstek wody flotują na powierzchnię. Ścieki oczyszczone odprowadzane są do króćca wylotowego poprzez odpowiednio wykonany syfon odpływowy. Na wlocie i wylocie wewnątrz separatora zamontowane są deflektory o kształcie wspomagającym odpowiedni przepływ ścieków, oraz zapobiegające wydostaniu się tłuszczu ze zbiornika. Hasła pokrewne: koalescencja, osadniki, gęstość,

oksydiapedia

Oczyszczalnia ścieków

Urządzenie lub grupa urządzeń przeznaczonych do oczyszczania ścieków komunalnych i przemysłowych przed odprowadzeniem do odbiornika. Hasła pokrewne: kanalizacja, koalescencja, osadniki, sedymentacja ciągła, sedymentacja okresowa, separatory tłuszczu, zlewnia

oksydiapedia

Koalescencja

Jest to proces wiązania się  dwóch lub więcej cząstek w jedną większą, zmniejszający dyspersję układu. Zjawisko koalescencji jest podstawowym procesem wykorzystywanym do rozdzielania faz olejowej (substancji ropopochodnych) oraz wodnej. Proces koalescencji wykorzystywany jest oddzielaczach cieczy lekkich klasy I wg PN-EN 858 (oddzielacze klasy II to oddzielacze grawitacyjne). Zjawisko koalescencji występuje przy użyciu w procesie oczyszczania tzw. wkładów koalescencyjnych. Rozróżnia się następujący ich rodzaje: -  wkłady wielokomórkowe, - wkłady wielostrumieniowe, - wkłady lamelowe. W literaturze oraz w materiałach producentów bardzo często błędnie dzieli się separatory na "koalescencyjne" oraz "lamelowe". Jest to oczywisty błąd logiczny, ponieważ  w separatorach lamelowych oddzielanie cieczy lekkich również następuje wskutek zjawiska koalescencji; Wszystkie separatory klasy I wg PN-EN 858-1, posiadające znakowanie CE, są separatorami koalescencyjnymi, ponieważ jest to jedyny proces fizyczny zapewniający wymaganą skuteczność separacji substancji ropopochodnych.

oksydiapedia

Gęstość

Gęstość jest to stosunek masy danej substancji do zajmowanej przez nią objętości. {\rho}={m \over V} gdzie: ρ – gęstość [kg/m3], m – masa [kg], V – objętość [m3] Powyższy wzór jest prawdziwy jeśli dotyczy substancji jednorodnych, czyli wykazujących jednakowe właściwości w każdym małym obszarze objętości danej substancji w skali makroskopowej. W przypadku substancji niejednorodnych, gęstość nie jest stała i należy określić ją dla każdego punktu osobno. Do obliczeń stosuje się te same zasady jak dla substancji jednorodnych, przy założeniu, że w danym punkcie, w którym liczona jest gęstość, wybrana porcja substancji jest jak najmniejsza. Gęstość próbki stanowiącej otoczenie danego punktu liczy się jako granicę stosunku masy próbki dm do jej objętości dv przy rozmiarach próbki dążących do zera:

7657bf3749c700763f776674d7b1ff54

Jednostką opisującą gęstość jest kilogram na metr sześcienny – kg/m³ (w układzie SI). Oprócz powyższej stosuje się m.in. kilogram na litr – kg/l, oraz gram na centymetr sześcienny – g/cm³. Dla większości substancji gęstość nie jest parametrem stałym. W zależności od panujących warunków jej wartość może się nieznacznie zmieniać. Najważniejszymi parametrami otoczenia wpływającymi na gęstość są temperatura i ciśnienie. Takie zachowanie się różnych ciał powoduje, że tablice opisujące właściwości materiałów sporządza się dla konkretnych warunków. Jako punkt odniesienia najczęściej przyjmuje się warunki standardowe lub normalne. Znajomość gęstości pozwala na obliczenie masy określonej objętości substancji. Dla substancji jednorodnej:

d21a7ed841a05de4b0dac221453dd258

Dla ciał niejednorodnych:

c8bd157ca7f2e82e28ef5e7a0c93da47

Najprostszym sposobem wyznaczenia gęstości ciał stałych lub ciekłych jest zważenie próbki o znanej objętości. Należy pamiętać by dla wyznaczonej gęstości określić także podstawowe parametry otoczenia, w którym dokonano warzenia. Do wyznaczenia gęstości cieczy stosuje się także areometry. Przy wyznaczaniu gęstości gazów stosuje się między innymi ważenie naczyń z gazem o różnym ciśnieniu gazu. W toku prowadzonych badań i pomiarów stwierdzono, że gęstość większości substancji zmniejsza się wraz ze wzrostem temperatury. Jednym z wyjątków jest woda, która największą gęstość wykazuje w temperaturze 4 °C. Zjawisko to jest wynikiem rozszerzalności cieplnej ciał. Hasła pokrewne: rozpuszczalnik, roztwór, stężenie

oksydiapedia

Deflektor

Element zlokalizowany wewnątrz separatora lub osadnika, na jego dopływie, zapewniający wytrącanie energii kinetycznej płynącej cieczy oraz formułowanie przepływu laminarnego. Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania zapewniony jest spokojny przepływ przez urządzenie, co sprzyja podniesieniu jego skuteczności. Hasła pokrewne: koalescencja, osadniki, gęstość,

oksydiapedia

Adhezja

Zjawisko przylegania na skutek działania sił międzycząsteczkowych. Łączenie dotyczy wyłącznie powierzchniowych warstw faz lub określonych ciał. Miarą adhezji jest niezbędna do wykonania praca przypadająca na jednostkę powierzchni, którą należy wykonać w celu rozdzielenia stykających się ze sobą powierzchni. Hasła pokrewne: koalescencja, osadniki, gęstość,

oksydiapedia

Abrazja

Abrazja to proces zużycia ściernego. Związany jest on z powierzchniowym ubytkiem materiału, z którego zbudowane są rurociągi, zbiorniki oraz armatura, na skutek oddziaływania ziaren mineralnych niesionych przez ścieki. Od odporności materiału, z którego zbudowana jest kanalizacja zależy czas jej eksploatacji. Im więcej zawiesiny transportowanej przez ścieki tym materiał rury powinien charakteryzować się większą odpornością na ścieranie. Hasła pokrewne: kanalizacja,