<< Powrót do oksydiapedii

Zawiesina

Zawiesina jest układem dwufazowym, składającym się z cząstek ciała stałego zawieszonych w cieczy. Ze względu na udział (stężenie) cząstek stałych w całej objętości, rozróżniamy następujące typy zawiesin:

a) rozcieńczone – do 10% obj. ciała stałego,

b) zagęszczone – do 70% obj. ciała stałego.

Rozmiar cząstek stałych w zawiesinie definiuje się używając pojęcia średnicy zastępczej dz:

a) zawiesiny gruboziarniste – d > 100 μm

b) zawiesiny drobnoziarniste – dz  < 30 μm

Z punktu widzenia oczyszczania ścieków, rozróżniamy następujące podtypy:

–               zawiesiny ziarniste, opadające z jednakową prędkością na dno, niezależnie od innych (np. piasek, żwir, cząstki węgla, cząstki ziemi, itp.)

–               zawiesiny kłaczkowate, opadające z coraz większą prędkością wskutek aglomeracji czyli zlepiania się cząstek zawiesiny w coraz większe kłaczki (zawiesiny kłaczkowate to np. osad czynny, wodorotlenek żelazowy, osady powstałe w wyniku strącania chemicznego metali ciężkich, silnie rozdrobniony miał węglowy, itp.)
Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, stężenie

Produkty


Pokrewne hasła

oksydiapedia

Gęstość

Gęstość jest to stosunek masy danej substancji do zajmowanej przez nią objętości. {\rho}={m \over V} gdzie: ρ – gęstość [kg/m3], m – masa [kg], V – objętość [m3] Powyższy wzór jest prawdziwy jeśli dotyczy substancji jednorodnych, czyli wykazujących jednakowe właściwości w każdym małym obszarze objętości danej substancji w skali makroskopowej. W przypadku substancji niejednorodnych, gęstość nie jest stała i należy określić ją dla każdego punktu osobno. Do obliczeń stosuje się te same zasady jak dla substancji jednorodnych, przy założeniu, że w danym punkcie, w którym liczona jest gęstość, wybrana porcja substancji jest jak najmniejsza. Gęstość próbki stanowiącej otoczenie danego punktu liczy się jako granicę stosunku masy próbki dm do jej objętości dv przy rozmiarach próbki dążących do zera:

7657bf3749c700763f776674d7b1ff54

Jednostką opisującą gęstość jest kilogram na metr sześcienny – kg/m³ (w układzie SI). Oprócz powyższej stosuje się m.in. kilogram na litr – kg/l, oraz gram na centymetr sześcienny – g/cm³. Dla większości substancji gęstość nie jest parametrem stałym. W zależności od panujących warunków jej wartość może się nieznacznie zmieniać. Najważniejszymi parametrami otoczenia wpływającymi na gęstość są temperatura i ciśnienie. Takie zachowanie się różnych ciał powoduje, że tablice opisujące właściwości materiałów sporządza się dla konkretnych warunków. Jako punkt odniesienia najczęściej przyjmuje się warunki standardowe lub normalne. Znajomość gęstości pozwala na obliczenie masy określonej objętości substancji. Dla substancji jednorodnej:

d21a7ed841a05de4b0dac221453dd258

Dla ciał niejednorodnych:

c8bd157ca7f2e82e28ef5e7a0c93da47

Najprostszym sposobem wyznaczenia gęstości ciał stałych lub ciekłych jest zważenie próbki o znanej objętości. Należy pamiętać by dla wyznaczonej gęstości określić także podstawowe parametry otoczenia, w którym dokonano warzenia. Do wyznaczenia gęstości cieczy stosuje się także areometry. Przy wyznaczaniu gęstości gazów stosuje się między innymi ważenie naczyń z gazem o różnym ciśnieniu gazu. W toku prowadzonych badań i pomiarów stwierdzono, że gęstość większości substancji zmniejsza się wraz ze wzrostem temperatury. Jednym z wyjątków jest woda, która największą gęstość wykazuje w temperaturze 4 °C. Zjawisko to jest wynikiem rozszerzalności cieplnej ciał. Hasła pokrewne: rozpuszczalnik, roztwór, stężenie
oksydiapedia

Rozpuszczalnik

Rozpuszczalnik to ciecz posiadająca zdolność tworzenia roztworu w kontakcie z ciałem stałym, gazem lub inną cieczą. Związki te pod względem chemicznym charakteryzują się małą lepkością oraz stosunkowo niską temperaturą wrzenia. Dzięki takim właściwościom mogą łatwo penetrować rozpuszczaną substancję. Niska temperatura wrzenia daje możliwość odparowania czy oddestylowania. Zastosowanie rozpuszczalników: 1)      Czyszczenie – polegające na rozpuszczaniu substancji przeznaczonych do usunięcia oraz mechanicznym usunięciu powstałego roztworu. Proces stosowany gdy nie ma możliwości mechanicznego usunięcia zabrudzenia. 2)      Rozcieńczanie – zmniejszanie stężenia substancji, zbyt agresywnej chemicznie. 3)      Ekstrakcja – proces wymywania wybranych związków chemicznych np. z osadów czy minerałów. 4)      Przeprowadzanie reakcji chemicznych – do tych procesów nadają się związki wykazujące chemiczną inertność. Polega to na niereagowaniu z substratami i produktami reakcji. Podział rozpuszczalników Zasadniczo rozpuszczalniki klasyfikuje się ze względu na: 1)      własności fizyczne a)      niepolarne b)      polarne 2)      własności chemiczne a)      protonowe (protyczne) b)      aprotonowe (aprotyczne) 3)      budowę chemiczną a)      organiczne b)      nieorganiczne Hasła pokrewne: gęstość, roztwór, stężenie
oksydiapedia

Stężenie

Stężenie jest miarą ilości pierwiastka, związku chemicznego lub jonu w: a)      danej objętości układu, b)      jednostce masy rozpuszczalnika lub roztworu, c)      jednym molu rozpuszczalnika lub mieszaniny. Wartość stężenia można przedstawić  dla ciał fazy stałej, ciekłej i gazowej. Stężenie procentowe jest to udział poszczególnych substancji w roztworze wyrażony w procentach. Pojęcie to oznacza zawartość substancji rozproszonej lub rozpuszczonej w odniesieniu do całości roztworu. Najczęściej wagowe stężenie procentowe wynika liczby gramów związku rozpuszczonego jaka jest obecna w 100 g roztworu. W przypadku roztworów wodnych często stężenie procentowe wyraża liczba gramów danego związku w 100 cm3 roztworu. Postępowanie takie jest uzasadnione przy założeniu, że gęstość roztworu jest w przybliżeniu równa gęstości wody tj. 100g/100cm3. W przypadku bardziej stężonych roztworów powyższe założenie staje się nieprawdziwe i należy uwzględniać różnice gęstości. Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, roztwór
Zobacz całość