Separatory polietylenowe

SONY DSCSeparatory substancji ropopochodnych wykonane w zbiornikach polietylenowych stanowią często atrakcyjną alternatywę dla ciężkich zbiorników betonowych. Separatory polietylenowe OKSYDAN są konstruowane na bazie wysokiej jakości zbiornika polietylenowego. Urządzenia te wyróżniają się niewielką masą i łatwym montażem.

Separatory bez by-passu OKSYDAN-T i OKSYDAN-TP

OKSYDAN-TPSeparatory wykonane w monolitycznym polietylenowym zbiorniku strukturalnym.

Separatory bez by-passu produkowane są w dwóch wersjach:

– OKSYDAN-T – bez osadnika,

– OKSYDAN-TP – zintegrowany z osadnikiem.

 W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się odpowiednie wielkości i rodzaje zbiorników.

Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 40 l/s i pojemności osadnika do 4000 l.

Separatory z by-passem OKSYDAN-TB i OKSYDAN-TPB

OKSYDAN-TPB

Separatory wykonane w monolitycznym polietylenowym zbiorniku strukturalnym.

Separatory z by-passem produkowane są w dwóch wersjach:

– OKSYDAN-TB – bez osadnika,

– OKSYDAN-TPB – zintegrowany z osadnikiem.

W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się odpowiednie wielkości i rodzaje zbiorników.

Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 40 l/s, maksymalnych do 400 l/s i pojemności osadnika do 4000 l.

Zastosowanie Separatory OKSYDAN T, TP, TB, TPB przeznaczone są do oczyszczania ścieków deszczowych ujętych w zewnętrzne bezciśnieniowe systemy kanalizacyjne. Montowane są w gruncie w terenach nieprzejezdnych, lub placach i parkingach samochodów osobowych. Urządzenia nie powinny być montowane bezpośrednio w drogach pod jezdnią. Produkowane są też wersje wolnostojące do montażu np. na halach technologicznych, lub w komorach betonowych (np. pod posadzkami parkingów podziemnych itp.). Separatory OKSYDAN jako zintegrowany układ separacji pełni także rolę piaskownika zawiesin mineralnych – oprócz substancji ropopochodnych i benzyn oddzielany jest w nim piasek, szlam, błoto oraz popiół i drobne zawiesiny.

Oksydiapedia

oksydiapedia

Koalescencja

Jest to proces wiązania się  dwóch lub więcej cząstek w jedną większą, zmniejszający dyspersję układu. Zjawisko koalescencji jest podstawowym procesem wykorzystywanym do rozdzielania faz olejowej (substancji ropopochodnych) oraz wodnej. Proces koalescencji wykorzystywany jest oddzielaczach cieczy lekkich klasy I wg PN-EN 858 (oddzielacze klasy II to oddzielacze grawitacyjne). Zjawisko koalescencji występuje przy użyciu w procesie oczyszczania tzw. wkładów koalescencyjnych. Rozróżnia się następujący ich rodzaje: -  wkłady wielokomórkowe, - wkłady wielostrumieniowe, - wkłady lamelowe. W literaturze oraz w materiałach producentów bardzo często błędnie dzieli się separatory na "koalescencyjne" oraz "lamelowe". Jest to oczywisty błąd logiczny, ponieważ  w separatorach lamelowych oddzielanie cieczy lekkich również następuje wskutek zjawiska koalescencji; Wszystkie separatory klasy I wg PN-EN 858-1, posiadające znakowanie CE, są separatorami koalescencyjnymi, ponieważ jest to jedyny proces fizyczny zapewniający wymaganą skuteczność separacji substancji ropopochodnych.
oksydiapedia

Oddzielanie tłuszczu

Separatory tłuszczu wykorzystują zjawisko grawitacyjnego rozdziału tłuszczu i wody. Ścieki wprowadzane są do komory osadnika króćcem wlotowym, gdzie następuje sedymentacja części stałych, następnie przepływają do komory separacji gdzie cząstki tłuszczu ze względu na mniejszą gęstość od cząstek wody flotują na powierzchnię. Ścieki oczyszczone odprowadzane są do króćca wylotowego poprzez odpowiednio wykonany syfon odpływowy. Na wlocie i wylocie wewnątrz separatora zamontowane są deflektory o kształcie wspomagającym odpowiedni przepływ ścieków, oraz zapobiegające wydostaniu się tłuszczu ze zbiornika. Hasła pokrewne: koalescencja, osadniki, gęstość,
oksydiapedia

Roztwór

Mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Jeden z nich pozostaje rozpuszczalnikiem a pozostałe substancjami rozpuszczonymi. Mechanizm tworzenia Roztwory substancji  powstają na skutek oddziaływania międzycząsteczkowego. Jeśli przyciąganie cząsteczek jednej substancji nie jest większe od oddziaływania cząsteczek różnych substancji i możliwe jest przemieszczanie się pojedynczych cząsteczek, to dzięki ruchom termicznym cząsteczki będą dążyły do równomiernego rozprzestrzenienia się w dostępnej przestrzeni. Właściwość ta powoduje, że roztwory nie rozdzielają się samoistnie. Jednym ze sposobów rozdzielenia lub zmiany stężenia rozpuszczonych substancji jest zmiana stanu skupienia roztworu. Podział roztworów 1)      Ze względu na doskonałość roztwory dzieli się na właściwe i niewłaściwe. a)      Roztwory właściwe są całkowicie jednorodne tzn. że każda porcja zawiera taki sam skład ilościowy cząsteczek. b)      Roztwory niewłaściwe nie są całkowicie jednorodne tzn. że poszczególne porcje prezentują inny skład ilościowy cząsteczek. Są to np. trwałe emulsje, skrajnie rozproszone zawiesiny, zole i żele. 2)      Ze względu na rodzaj oddziaływań cząsteczek związku rozpuszczanego i rozpuszczalnika rozróżnia się roztwory homodynamiczne i heterodynamiczne. a)    homodynamiczne - między cząsteczkami występują oddziaływania jednego rodzaju, b)    heterodynamiczne - między cząsteczkami występują oddziaływania różnego rodzaju, np. w roztworze soli w wodzie występują oddziaływania między jonami pochodzącymi od wody i jonami pochodzącymi od rozpuszczonej soli oraz oddziaływania między parami jonów pochodzących od tego samego związku chemicznego. 3)      Ze względu na stan skupienia a)      gazowe – gazy ze względu na swoje właściwości mogą mieszać się ze sobą niezależnie od składu chemicznego każdego gazu z osobna. Wynika to z dużej odległości między poszczególnymi cząsteczkami oraz bardzo słabego oddziaływania międzycząsteczkowego. b)      ciekłe (ciecz w cieczy, ciało stałe w cieczy)  - w cieczach inaczej niż w przypadku gazów odległość między cząsteczkami jest znacznie mniejsza. Powoduje to, że ciecze mogą się ze sobą w ogóle nie mieszać (np. woda i olej) lub mieszać całkowicie bądź w pewnym zakresie. Mieszanina większej ilości cieczy może tworzyć złożone układy fazowe tworzące roztwory zarówno jednorodne jak i takie, w których poszczególne składniki nie mieszają się wcale. c)      stałe - powstawanie roztworów ciał stałych w cieczach jest wynikiem możliwości penetracji ciała stałego przez cząsteczki cieczy oraz powstające w trakcie tego procesu oddziaływania między nimi. 4)      Roztwory posiadają własność nasycania się, dlatego możemy wyróżnić: a)     Roztwory nienasycone – to takie roztwory, w których w określonej temperaturze i ciśnieniu da się jeszcze rozpuścić pewną ilość substancji rozpuszczanej, b)    Roztwory nasycone – to takie roztwory, w których w określonej temperaturze i ciśnieniu nie można rozpuścić więcej substancji rozpuszczanej. c)     Roztwory przesycone – to roztwory, których stężenie substancji rozpuszczanej w danej temperaturze i ciśnieniu jest większe od stężenia roztworu nasyconego. Roztwory te charakteryzuje duża niestabilność termodynamiczna. d)     Roztwory stałe – to ciała stałe, które mają wykazują jednorodność fazy krystalicznej  pod względem fizycznym, zawierające dwa lub więcej składników. Faza taka jest roztworem stałym jeżeli typ struktury krystalicznej nie ulega zmianie po dodaniu substancji rozpuszczanej a parametry sieci krystalicznej zmieniają się stopniowo wraz ze zmianą stężenia. Hasła pokrewne: gęstość, rozpuszczalnik, sedymentacja, stężenie
Zobacz całość