Separatory stalowe

Separatory stalowe OKSYDAN-VLSeparatory substancji ropopochodnych typu OKSYDAN-VL to jedna z najbardziej zaawansowanych pozycji na rynku urządzeń podczyszczających ścieki. Separator OKSYDAN-VL to nowoczesna konstrukcja, zbudowana na bazie zbiorników ze stali spiralnie karbowanej typu HCTC, których średnica może wynieść nawet 3,6 m. Zastosowanie takiej technologii pozwala na tworzenie samodzielnych wysokowydajnych jednozbiornikowych podczyszczalni ścieków deszczowych – przepływy nominalne nawet 1200 l/s i więcej. Separatory OKSYDAN-VL wytyczają nowe standardy oczyszczania ścieków deszczowych; dzięki zastosowaniu wysokosprawnych wkładów wielostrumieniowych zawartośc ropopochodnych na odpływie wynosi poniżej 1 mg/l ! [wpdm_tree]

Separator OKSYDAN-VL wykonany w stalowym zbiorniku spiralnie karbowanym typu HCTC o ściance wielowarstwowej PE-Zn-St-Zn-PE. Wszystkie modele posiadają zintegrowany osadnik – jest to kompaktowe rozwiązanie zapewniające oszczędność miejsca, zwykle też niższe koszty montażu i eksploatacji niż w przypadku zastosowania osobnego osadnika),

Separatory OKSYDAN-VL produkowane są w trzech podstawowych wersjach:

1. BEZ BY-PASSU OKSYDAN-VL

OKSYDAN-VL HCTC bez by-passu (rys.2) 3000x1600

Separatory bez by-passu produkowane są w dwóch podtypach: – OKSYDAN-VL – bez autozamknięcia, – OKSYDAN-VL (A) – z autozamknięciem. W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się zbiorniki o różnej długości i średnicy do 3,6 m. Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 1200 l/s i pojemności osadnika do 120 m3. Większe urządzenia na zapytanie.

2. Z BY-PASSEM OKSYDAN-VL (B)

OKSYDAN-VL HCTC z by-passem (rys.3)

Separatory z by-passem produkowane są w dwóch podtypach: – OKSYDAN-VL (B) – bez autozamknięcia, – OKSYDAN-VL (AB) – z autozamknięciem. W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się zbiorniki o różnej długości i średnicy do 3,5 m. Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 800 l/s, maksymalnych do 8000 l/s i pojemności osadnika do 80 m3. Większe urządzenia na zapytanie. W wykonaniu standardowym, by-pass przechodzi jedynie przez, najbardziej wrażliwą na przeciążenie ,komorę separacji oleju – przez komorę sedymentacji przepływa cały strumień ścieków. Model oznaczony literami dB/AdB posiada wydłużony by-pass, omijający również komorę sedymentacji.

3. DEKANTERY ZAWIESIN OKSYDAN-VL D

OKSYDAN-VL-D HCTC (rys.3)Dekantery OKSYDAN-VL D stanowią szczególny przypadek separatora o znacznie zwiększonej sprawności oddzielania zawiesin i cieczy lekkich. Dekantery OKSYDAN-VL D są specjalną konstrukcją, zaprojektowaną do uzyskania ponadnormatywnego stopnia oczyszczania ścieków. Znajdują zastosowanie w rejonach o zwiększonej wrażliwości ekologicznej (Parki Krajobrazowe, Rezerwaty, tereny objęte programem „Natura 2000”) W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się zbiorniki o różnej długości i średnicy do 3,5 m. Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 300l/s, i pojemności osadnika do 30 m3. Większe urządzenia na zapytanie. Sprawność oddzielania ropopochodnych w dekanterach OKSYDAN-VL D przekracza 99,97%, a oddzielania zawiesiny wynosi 70% i więcej.

Strumień ścieków dopływając do urządzenia jest poddawany rozproszeniu na deflektorze płytowym, który ma za zadanie uformować przepływ laminarny co w następstwie intensyfikuje procesy sedymentacji i flotacji. W obszarze osadnika zachodzi oddzielanie zawiesiny mineralnej (np. piasku), oraz flotacja większych aglomeratów substancji ropopochodnych. Wydłużona komora osadnika zapewnia prawidłowy przebieg oddzielania. Jest ona dodatkowo zasyfonowana, co zapewnia zatrzymanie wszelkich elementów pływających i zapobiega mechanicznym uszkodzeniom wkładów koalescencyjnych np. przez przepływające kawałki drewna, gumy, tworzyw sztucznych itp. Zasyfonowanie osadnika zwiększa też pojemność gromadzenia substancji ropopochodnych, gdyż większe aglomeraty oleju zatrzymywane są już w pierwszej fazie oczyszczania w pierwszej komorze urządzenia. Następnie ścieki kierowane są do komory flotacyjno-koalescencyjnej, gdzie w obszarze separacji cieczy lekkich wykorzystuje się dodatkowo procesy koalescencji. W wyniku laminarnego przepływu ścieków przez specjalnie dobrane wkłady wielostrumieniowe (lamelowe) dochodzi do łączenia się drobin olejowych w większe skupiska (tzw. aglomeraty), co zmniejsza stopień dyspersji układu i prowadzi do dalszej eliminacji rozproszonej fazy olejowej. W efekcie tych procesów następuje flotacja aglomeratów olejowych w kierunku zwierciadła cieczy, a oczyszczony strumień poprzez zasyfonowany kanał odpływa z urządzenia. Separatory OKSYDAN-VL mogą być wyposażone w układ automatycznego zamknięcia odpływu nominalnego, który w przypadku zgromadzenia nadmiernej ilości związków ropopochodnych odcina odpływ nominalny z urządzenia zapobiegając tym samym skażeniu odbiornika. Separatory OKSYDAN-VL z obejściem hydraulicznym posiadają by-passy dostosowane do wymagań Rozporządzenia Ministra Środowiska (Dz.U. 27 poz. 169 z 28-01-2009r), a działanie ich nie pozwala na przeciążenie hydrauliczne urządzenia. Konstrukcja by-passu nie dopuszcza do nadmiernych przepływów przez komorę separacji oleju. Zapobiega to rozwojowi w komorze roboczej wirów o zróżnicowanych osiach przy wystąpieniu spływów z deszczów nawalnych, a tym samym chroni odbiornik przed możliwością skażenia wskutek wypłukiwania z urządzenia oddzielonych wcześniej zanieczyszczeń. Urządzenia te posiadają regulację rozdziału strugi ścieków na strumień kierowany do oczyszczenia oraz strumień kierowany do kanału obejścia burzowego. Syfon komory osadnika eliminuje też konieczność stosowania krat na dopływie do urządzenia.

 

Separatory najczęściej znajdują zastosowanie przy następujących inwestycjach:

  • przebudowa miejskiej sieci kanalizacji deszczowej,
  • parkingi (np. przy centrach handlowych),
  • odwodnienie dróg i autostrad,
  • odwodnienie obiektów kolejowych,
  • stacje benzynowe i bazy paliw,
  • myjnie pojazdów,
  • warsztaty naprawcze pojazdów,
  • obiekty przemysłowe.

 

Można je stosować dla wszystkich klas obciążeń dróg kołowych i kolejowych – w przypadku linii kolejowych do prędkości poruszającego się taboru szynowego V < 200 km/h.

Oksydiapedia

oksydiapedia

Koalescencja

Jest to proces wiązania się  dwóch lub więcej cząstek w jedną większą, zmniejszający dyspersję układu. Zjawisko koalescencji jest podstawowym procesem wykorzystywanym do rozdzielania faz olejowej (substancji ropopochodnych) oraz wodnej. Proces koalescencji wykorzystywany jest oddzielaczach cieczy lekkich klasy I wg PN-EN 858 (oddzielacze klasy II to oddzielacze grawitacyjne). Zjawisko koalescencji występuje przy użyciu w procesie oczyszczania tzw. wkładów koalescencyjnych. Rozróżnia się następujący ich rodzaje: -  wkłady wielokomórkowe, - wkłady wielostrumieniowe, - wkłady lamelowe. W literaturze oraz w materiałach producentów bardzo często błędnie dzieli się separatory na "koalescencyjne" oraz "lamelowe". Jest to oczywisty błąd logiczny, ponieważ  w separatorach lamelowych oddzielanie cieczy lekkich również następuje wskutek zjawiska koalescencji; Wszystkie separatory klasy I wg PN-EN 858-1, posiadające znakowanie CE, są separatorami koalescencyjnymi, ponieważ jest to jedyny proces fizyczny zapewniający wymaganą skuteczność separacji substancji ropopochodnych.
oksydiapedia

Adhezja

Zjawisko przylegania na skutek działania sił międzycząsteczkowych. Łączenie dotyczy wyłącznie powierzchniowych warstw faz lub określonych ciał. Miarą adhezji jest niezbędna do wykonania praca przypadająca na jednostkę powierzchni, którą należy wykonać w celu rozdzielenia stykających się ze sobą powierzchni. Hasła pokrewne: koalescencja, osadniki, gęstość,
oksydiapedia

Zlewnia

Zlewnią określamy cały obszar, z którego wody spływają do określonego punktu – np. do rzeki czy jeziora. Zlewnia jest podstawowym, naturalnym obszarem dla bilansu wodnego. Pojęcie zlewni dotyczy zarówno wód powierzchniowych, jak również wód podziemnych. Te drugie czasami charakteryzują się odmiennym spływem, więc stosowany jest podział na dwa typy zlewni: -   zlewnia hydrogeologiczna – dotycząca spływu podziemnego -   zlewnia topograficzna – dotycząca spływu powierzchniowego Zlewnia jest najważniejszym odnośnikiem przy sporządzaniu hydrologicznego bilansu wodnego danego obszaru. Zlewnię charakteryzuje wiele pojęć. Jednym z podstawowych jest dział wodny, który stanowi granicę między zlewniami, a więc wyznacza tereny z których spływ wody następuje do oddzielnych odbiorników. Działy wodne dzielą się na kilka typów. Dział kontynentalny oddziela zlewiska mórz, dział wodny rzędu I rozdziela zlewnie rzek I rzędu, a więc takich, które uchodzą do morza. Dział II rzędu rozdziela dorzecza rzek II rzędu – takich, które dopływają do rzek I rzędu. Analogicznie działać będzie dział wodny rzędu III – oddziela on zlewnie rzek III rzędu, czyli takich, które dopływają do rzek rzędu II. Wyróżnia się również dział topograficzny. Dotyczy on spływu powierzchniowego i biegnie prostopadle do poziomic, wzdłuż grzbietów wzniesień. Dział podziemny to granice zlewni hydrogeologicznych i wyznaczany jest przez uformowanie zwierciadła wód. Pozostałe parametry zlewni dotyczą jej wymiarów i kształtu, a także rzeźby. Z najważniejszych wymienić można:
Długość zlewni L [km] Najdłuższy odcinek w prostej linii między ujściem i punktem, który jest najbardziej oddalony na dziale wodnym
Średnia szerokość zlewni B [km] Stosunek powierzchni zlewni do jej długości maksymalnej
Długość maksymalna Lmaks [km] Długość doliny rzeki głównej od ujścia do punktu na dziale wodnym w przedłużeniu odcinka źródłowego
Obwód zlewni P [km] Długość działu wodnego, którą określa się na podstawie mapy topograficznej
Powierzchnia zlewni A [km2] Powierzchnia ograniczona topograficznym działem wodnym
Wskaźnik kolistości zlewni Ck stosunek pola powierzchni zlewni do pola koła o tym samym obwodzie co obwód zlewni
Wskaźnik wydłużenia zlewni Cw iloraz średnicy koła o polu równym polu powierzchni zlewni do jej Lmax
Wysokość maksymalna zlewni Hmax [m n.p.m.] Najwyższa rzędna terenu na obszarze zlewni
Wysokość minimalna zlewni Hmin [m n.p.m.] Minimalna rzędna terenu na obszarze zlewni
Deniwelacja terenu ∆H [m] Różnica między wysokością minimalną a maksymalną zlewni
Poza powyższymi parametrami, zlewnię opisać można również za pomocą warunków hydrograficznych na obszarze zlewni. Do takich parametrów zaliczymy: długość rzeki, wskaźnik rozwinięcia rzeki, krętość rzeki, a także spadek wyrównany. Istotna będzie również obecność obszarów leśnych, kamienistych nieużytków, roślinności różnego rodzaju. Cechy te mają bardzo duży wpływ na zdolność retencyjną zlewni, czyli inaczej mówiąc – na zdolność zatrzymywania wody opadowej.
Zobacz całość