Separator koalescencyjny z osadnikiem czy bez?

Separator koalescencyjny substancji ropopochodnych stanowi jeden z kluczowych elementów systemów podczyszczania ścieków deszczowych i technologicznych. W praktyce inwestorzy oraz projektanci często stają przed pytaniem: czy lepszym rozwiązaniem będzie separator zintegrowany z osadnikiem, czy układ składający się z dwóch osobnych urządzeń: osadnika oraz separatora? Wybór odpowiedniego wariantu wpływa nie tylko na skuteczność usuwania zanieczyszczeń, ale również na sposób zabudowy, koszty eksploatacji, częstotliwość serwisowania oraz prawidłową pracę całej instalacji. 

Spis treści

1. Czym jest separator koalescencyjny?
2. Jak działa separator zintegrowany z osadnikiem?
3. Separator z osadnikiem czy układ z osobnym osadnikiem – najważniejsze różnice
4. Kiedy warto wybrać separator zintegrowany z osadnikiem?
5. Gdzie stosuje się separatory substancji ropopochodnych?
6. Podsumowanie

Czym jest separator koalescencyjny?

Separator koalescencyjny substancji ropopochodnych to urządzenie przeznaczone do oddzielania olejów, paliw i innych lekkich cieczy od ścieków oraz wód opadowych. Jego działanie opiera się na zjawisku koalescencji, czyli łączeniu się drobnych kropli substancji ropopochodnych w większe skupiska, które łatwiej unoszą się na powierzchni i mogą zostać skutecznie oddzielone od wody. 

Dzięki zastosowaniu specjalnych wkładów koalescejnycjnych możliwe jest osiągnięcie bardzo wysokiej skuteczności oczyszczania. Separatory tego typu znajdują zastosowanie m.in. na parkingach, stacjach paliw, w zakładach przemysłowych czy myjniach samochodowych. 

Jak działa separator z osadnikiem?

Separator ropopochodnych z osadnikiem to zintegrowane urządzenie, które łączy funkcję oddzielania substancji ropopochodnych z możliwością zatrzymywania zawiesin mineralnych, piasku oraz innych cięższych zanieczyszczeń. W tym wariancie nie ma potrzeby stosowania osobnego osadnika przed separatorem, ponieważ pojemność osadowa jest przewidziana w konstrukcji samego urządzenia. 

Po dopływie ścieków do separatora zachodzą równolegle dwa procesy: sedymentacja cząstek cięższych od wody oraz koalescencja drobnych kropel substancji ropopochodnych. Zawiesiny mineralne, piasek i inne cięższe zanieczyszczenia opadają do części osadowej, natomiast cząstki olejów, paliw i innych lekkich cieczy łączą się w większe skupiska i unoszą ku powierzchni. Następnie podczyszczone ścieki, pozbawione znacznej części zanieczyszczeń mineralnych oraz ropopochodnych, przepływają do dalszej części systemu. 

Takie rozwiązanie ogranicza ryzyko szybkiego zanieczyszczenia wkładu koalescencyjnego, poprawia efektywność oczyszczania i może wydłużyć okres między kolejnymi pracami serwisowymi. Właśnie dlatego separator koalescencyjny z osadnikiem jest często rekomendowany w miejscach, gdzie oprócz olejów i paliw w ściekach występuje również duża ilość zawiesiny. 

Separator z osadnikiem czy układ z osobnym osadnikiem – najważniejsze różnice

W praktyce można zastosować dwa rozwiązania: osobny osadnik poprzedzający separator koalescencyjny albo separator zintegrowany z pojemnością osadową. W pierwszym wariancie proces sedymentacji odbywa się w oddzielnym urządzeniu, a następnie ścieki trafiają do separatora odpowiedzialnego za oddzielanie substancji ropopochodnych. W drugim wariancie obie funkcje są połączone w jednej konstrukcji. 

Układ z osobnym osadnikiem i separatorem sprawdza się szczególnie tam, gdzie ilość zawiesin jest bardzo duża lub gdzie projekt wymaga zastosowania większej pojemności osadowej. Osobny osadnik może być wtedy dobrany niezależnie od separatora, co daje większą elastyczność przy projektowaniu całego układu. Takie rozwiązanie bywa stosowane w bardziej rozbudowanych instalacjach, na dużych zlewniach, przy intensywnym spływie zanieczyszczeń mineralnych albo tam, gdzie warunki eksploatacyjne wymagają częstszego usuwania osadów. 

Z kolei separator zintegrowany z osadnikiem umożliwia jednoczesne zatrzymywanie zawiesin oraz substancji ropopochodnych w jednym urządzeniu. Może to uprościć układ technologiczny, ograniczyć liczbę elementów instalacji i ułatwić montaż w miejscach, gdzie dostępna przestrzeń jest ograniczona. Takie rozwiązanie jest szczególnie korzystne w przypadku obiektów, w których wymagane jest skuteczne podczyszczanie ścieków, ale jednocześnie istotna jest kompaktowa zabudowa i prostsza eksploatacja. 

Wybór odpowiedniego wariantu powinien być poprzedzony analizą charakterystyki ścieków, ilości zawiesin, przewidywanego przepływu, warunków terenowych oraz sposobu użytkowania danego obiektu. Dzięki zastosowaniu osadnika, osobnego lub zintegrowanego z separatorem, wkład koalescencyjny jest lepiej chroniony przed nadmiernym obciążeniem. Może to przełożyć się na stabilniejszą pracę urządzenia, mniejsze ryzyko awarii i łatwiejszą eksploatację całego układu. 

Kiedy warto wybrać separator zintegrowany z osadnikiem?

Separator zintegrowany z osadnikiem warto zastosować przede wszystkim wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo przedostawania się do kanalizacji piasku, mułu, zawiesin mineralnych lub innych cząstek stałych, a jednocześnie inwestorowi zależy na kompaktowym rozwiązaniu. Dotyczy to zwłaszcza obiektów, w których powierzchnie utwardzone są intensywnie użytkowane, narażone na zabrudzenia komunikacyjne albo regularnie obciążone ruchem pojazdów. 

Zintegrowana konstrukcja może również ułatwić montaż, ponieważ funkcja sedymentacji i separacji substancji ropopochodnych zostaje połączona w jednym urządzeniu. Ostateczny dobór separatora powinien jednak zawsze uwzględniać ilość i rodzaj ścieków, wymagany przepływ, miejsce montażu oraz wymagania projektowe. 

Gdzie stosuje się separatory substancji ropopochodnych?

Nowoczesny separator koalescencyjny substancji ropopochodnych jest jednym z elementów systemów gospodarki wodno-ściekowej. Stosuje się go wszędzie tam, gdzie istnieje ryzyko zanieczyszczenia wód opadowych lub ścieków technologicznych olejami, paliwami, smarami oraz innymi lekkimi cieczami. 

Separatory tego typu znajdują zastosowanie między innymi na parkingach wielkopowierzchniowych, stacjach paliw, w bazach transportowych, centrach logistycznych, zakładach przemysłowych, myjniach samochodowych, warsztatach, na drogach, placach manewrowych oraz terenach magazynowych i przeładunkowych. W takich miejscach do kanalizacji mogą trafiać zarówno zanieczyszczenia ropopochodne, jak i piasek, pyły, muł czy inne zawiesiny mineralne, dlatego właściwy dobór separatora ma duże znaczenie dla skuteczności całego układu. 

Podsumowanie

Nie istnieje jedno uniwersalne rozwiązanie odpowiednie dla wszystkich obiektów. W niektórych instalacjach wystarczający będzie separator bez osadnika, szczególnie wtedy, gdy ilość zawiesin jest niewielka, a głównym problemem są substancje ropopochodne. W innych przypadkach lepszym wyborem może być układ z osobnym osadnikiem i separatorem, zwłaszcza gdy konieczne jest zastosowanie większej pojemności osadowej lub gdy ilość zanieczyszczeń mineralnych jest bardzo duża. 

W wielu inwestycjach praktycznym i korzystnym rozwiązaniem będzie jednak separator koalescencyjny z osadnikiem, czyli jedno zintegrowane urządzenie łączące proces sedymentacji i koalescencji. Taka konstrukcja zapewnia skuteczne zatrzymywanie zawiesin oraz substancji ropopochodnych, chroni wkład koalescencyjny przed szybkim zabrudzeniem i wspiera stabilną pracę całej instalacji. 

Właściwy dobór urządzenia powinien być każdorazowo poprzedzony analizą rodzaju ścieków, przewidywanego przepływu, wymaganej pojemności osadowej oraz warunków eksploatacyjnych. Dzięki temu zastosowany separator, zintegrowany z osadnikiem lub współpracujący z osobnym osadnikiem, będzie odpowiadał rzeczywistym potrzebom inwestycji i zapewni bezpieczną, zgodną z wymaganiami pracę systemu.