Separatory betonowe

Betonowe separatory substancji ropopochodnych typu OKSYDAN są najbardziej uniwersalnym urządzeniem przeznaczonym do oddzielania cieczy lekkich ze ścieków. Charakteryzują się szerokim zakresem przepływów i pojemności czynnych. Wytrzymałość i powszechność stosowania konstrukcji betonowych w kanalizacji czyni z nań najbardziej klasyczne rozwiązanie materiałowe.

Separatory bez by-passu OKSYDAN-F i OKSYDAN-P

OKSYDAN-P Separatory wykonane w monolitycznym zbiorniku betonowym/żelbetowym z betonu klasy min. C35/45.

Separatory betonowe bez by-passu produkowane są w dwóch wersjach:

– OKSYDAN-F – bez osadnika,

– OKSYDAN-P – zintegrowany z osadnikiem.

W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się odpowiednie wielkości i rodzaje zbiorników. Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 160 l/s i pojemności osadnika do 16 000 l.

Separatory z by-passem OKSYDAN-B i OKSYDAN-PB

OKSYDAN-PB

Separatory wykonane w monolitycznym zbiorniku betonowym/żelbetowym z betonu klasy min. C35/45.

Separatory betonowe z by-passem produkowane są w dwóch wersjach:

– OKSYDAN-B – bez osadnika,

– OKSYDAN-PB – zintegrowany z osadnikiem.

W zależności od typu separatora oraz miejsca montażu stosuje się odpowiednie wielkości i rodzaje zbiorników. Typoszereg obejmuje urządzenia o przepustowościach nominalnych do 160 l/s i maksymalnych do 1600 l/s oraz pojemności osadnika do 12 000 l

 Zastosowanie:

Separatory OKSYDAN wykonane są w szczelnym, monolitycznym zbiorniku żelbetowym o wysokiej marce betonu C35/45, w wysokiej klasie wodoszczelności W-8 i mrozoodporności F-150. Zbiornik separatora posiada wysoką wytrzymałość konstrukcyjną, przez co przystosowany jest do montażu w terenach obciążonych ruchem komunikacyjnym.

Maksymalna głębokość posadowienia separatora wynosi 6,0 m p.p.t. a w wykonaniu wzmocnionym 9,0 m p.p.t. i więcej. Możliwe jest wykonanie separatora w zbiorniku przystosowanym do montażu w terenach występowania szkód górniczych kategorii I – IV.

Urządzenia posiadają specjalną konstrukcję nośną wkładów koalescencyjnych, która umożliwia dokonywanie czynności serwisowych i eksploatacyjnych bezpośrednio z poziomu terenu, bez potrzeby zejścia do wnętrza urządzenia, co znacznie upraszcza i przyspiesza obsługę i zwiększa bezpieczeństwo eksploatatora sieci kanalizacyjnej.

Separatory produkowane są w wersji bez osadnika lub z osadnikiem wstępnym, mogą też posiadać obejście hydrauliczne (modele z by-passem

 Separatory najczęściej znajdują zastosowanie przy następujących inwestycjach:

  • przebudowa miejskiej sieci kanalizacji deszczowej,
  • parkingi (np. przy centrach handlowych),
  • odwodnienie dróg i autostrad,
  • odwodnienie obiektów kolejowych,
  • stacje benzynowe i bazy paliw,
  • myjnie pojazdów,
  • warsztaty naprawcze pojazdów,
  • obiekty przemysłowe.

Można je stosować dla wszystkich klas obciążeń dróg kołowych i kolejowych – w przypadku linii kolejowych do prędkości poruszającego się taboru szynowego V < 200 km/h.

 

 

Oksydiapedia

oksydiapedia

Gęstość

Gęstość jest to stosunek masy danej substancji do zajmowanej przez nią objętości. {\rho}={m \over V} gdzie: ρ – gęstość [kg/m3], m – masa [kg], V – objętość [m3] Powyższy wzór jest prawdziwy jeśli dotyczy substancji jednorodnych, czyli wykazujących jednakowe właściwości w każdym małym obszarze objętości danej substancji w skali makroskopowej. W przypadku substancji niejednorodnych, gęstość nie jest stała i należy określić ją dla każdego punktu osobno. Do obliczeń stosuje się te same zasady jak dla substancji jednorodnych, przy założeniu, że w danym punkcie, w którym liczona jest gęstość, wybrana porcja substancji jest jak najmniejsza. Gęstość próbki stanowiącej otoczenie danego punktu liczy się jako granicę stosunku masy próbki dm do jej objętości dv przy rozmiarach próbki dążących do zera:

7657bf3749c700763f776674d7b1ff54

Jednostką opisującą gęstość jest kilogram na metr sześcienny – kg/m³ (w układzie SI). Oprócz powyższej stosuje się m.in. kilogram na litr – kg/l, oraz gram na centymetr sześcienny – g/cm³. Dla większości substancji gęstość nie jest parametrem stałym. W zależności od panujących warunków jej wartość może się nieznacznie zmieniać. Najważniejszymi parametrami otoczenia wpływającymi na gęstość są temperatura i ciśnienie. Takie zachowanie się różnych ciał powoduje, że tablice opisujące właściwości materiałów sporządza się dla konkretnych warunków. Jako punkt odniesienia najczęściej przyjmuje się warunki standardowe lub normalne. Znajomość gęstości pozwala na obliczenie masy określonej objętości substancji. Dla substancji jednorodnej:

d21a7ed841a05de4b0dac221453dd258

Dla ciał niejednorodnych:

c8bd157ca7f2e82e28ef5e7a0c93da47

Najprostszym sposobem wyznaczenia gęstości ciał stałych lub ciekłych jest zważenie próbki o znanej objętości. Należy pamiętać by dla wyznaczonej gęstości określić także podstawowe parametry otoczenia, w którym dokonano warzenia. Do wyznaczenia gęstości cieczy stosuje się także areometry. Przy wyznaczaniu gęstości gazów stosuje się między innymi ważenie naczyń z gazem o różnym ciśnieniu gazu. W toku prowadzonych badań i pomiarów stwierdzono, że gęstość większości substancji zmniejsza się wraz ze wzrostem temperatury. Jednym z wyjątków jest woda, która największą gęstość wykazuje w temperaturze 4 °C. Zjawisko to jest wynikiem rozszerzalności cieplnej ciał. Hasła pokrewne: rozpuszczalnik, roztwór, stężenie
oksydiapedia

Osadniki

Osadniki są urządzeniami przepływowymi a ich zasadniczą funkcją jest redukcja zawiesiny. Hasła pokrewne: kanalizacja, osadniki, zlewnia
oksydiapedia

Rozpuszczalnik

Rozpuszczalnik to ciecz posiadająca zdolność tworzenia roztworu w kontakcie z ciałem stałym, gazem lub inną cieczą. Związki te pod względem chemicznym charakteryzują się małą lepkością oraz stosunkowo niską temperaturą wrzenia. Dzięki takim właściwościom mogą łatwo penetrować rozpuszczaną substancję. Niska temperatura wrzenia daje możliwość odparowania czy oddestylowania. Zastosowanie rozpuszczalników: 1)      Czyszczenie – polegające na rozpuszczaniu substancji przeznaczonych do usunięcia oraz mechanicznym usunięciu powstałego roztworu. Proces stosowany gdy nie ma możliwości mechanicznego usunięcia zabrudzenia. 2)      Rozcieńczanie – zmniejszanie stężenia substancji, zbyt agresywnej chemicznie. 3)      Ekstrakcja – proces wymywania wybranych związków chemicznych np. z osadów czy minerałów. 4)      Przeprowadzanie reakcji chemicznych – do tych procesów nadają się związki wykazujące chemiczną inertność. Polega to na niereagowaniu z substratami i produktami reakcji. Podział rozpuszczalników Zasadniczo rozpuszczalniki klasyfikuje się ze względu na: 1)      własności fizyczne a)      niepolarne b)      polarne 2)      własności chemiczne a)      protonowe (protyczne) b)      aprotonowe (aprotyczne) 3)      budowę chemiczną a)      organiczne b)      nieorganiczne Hasła pokrewne: gęstość, roztwór, stężenie
Zobacz całość